برکه خوشبختیروایتگرِ داستان آخرین سفر حبیب خداست. داستان سفری تکرار نشدنی...در طول این سفر آنچه را که باید از اعمال و رفتار برای آخرین بار بیان نمود و دو یادگار گرانبهایش؛ راه سعادت و بهشت را معرفی کرد.سرانجام در مسیر بازگشت با ابلاغ امامت و سرپرستی امیرمومنان علیه السلام دین خدا راکامل کرد و همگان در حضور رسول خدا(ص) با پیشوای خوبان بیعت کردند و به پیامبر(ص) تبریک گفتند.این خواست خدا بود که خوش بختی و سعادت از غدیر امیرمومنان به مردم رسیده باشد.
میرزا مهدی غروی اصفهانی، بنیانگذار مکتب معارف خراسان ـ که به مکتب تفکیک نیز شناخته میشود ـ از فقیهان بزرگ و صاحبنام شیعه در قرن چهاردهم هجری قمری است. او بهسبب نگاهی انکاری که نسبت به فلسفه و عرفان داشت، به شخصیتی دارای موافقان و مخالفان فراوان مبدل شد. کتاب «احیاگر حوزهی خراسان» با گسترهای وسیع در پژوهش بر آن است تا شمایی مناسب از زندگانی و آثار این شخصیت اثرگذار و تاریخساز عالم تشیع بهدست دهد.این کتاب با یک مقدمه، دو بخش، دو پیوست و تعداد زیادی عکس و سند فراهم شده است. مقدمهی کتاب «معارف میرزوی» نام داشته و به قلم استاد محمّدرضا حکیمی است. ایشان در این مقدمه با تفصیل تمام به ضرورت عقلورزی در کلمات رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ و جانشینان او ـ علیهم السلام ـ بهعنوان حاملان علم الهی پرداخته و مسیرهای دیگر الاهیاتی را ناصواب دانسته است. این کتاب در 3 مدل : ساده - قابدار - قابدار(تمام چرم) قابل عرضه میباشد.
... و عاشقان نام، «نام» پنهان از نظر، در جستجوى نام اويند تا بر زبانشان برانند و نجواى عشق و سرود فراق سر دهند و غم هجران حكايت كنند؛ زمانى از قيامش با نام «قائم» و گاهى از انتظارش با كلمه «منتظَر» و ساعتى با هدايتش «هادى» و «مهدى» و روزى با يارى آن «منصور» نداى محبّت دهند و گاهى به تنهايى او بينديشند و او را «فريد» و «وحيد»... نام نهند و همچنين به هر بهانه اى يادى با نامى. اى مشتاق هجران كشيده! اكنون شرح آن «نام»ها در اوراقى چند از سالهايى ديرين به زبان و سپس به قلم رفته تا تو نيز چون ساير دلباختگان، آه محبّت و ناله فراقت را با اين نامها سر دهى و «نام محبوب» را روز و شب در چشم انداز خود دارى. مؤّلف محترم كتاب «نام محبوب»، آقاى سيّدحسين حسينى، با اين جملات به معرّفى كتاب خويش در مقدّمه آن پرداخته و سپس 5 گفتار را با این عناوین آورده است: نامها و لقب هاى امام زمان عليه السلام، توجّه و توسّل به امام زمان عليه السلام، ديگر نام ها و القاب امام زمان عليه السلام، تأويل آيه «امّن يجيب...»، تفسير آيه «الّذين يؤنون بالغيب...».
صاحب اين اثر علاّمه اى فقيه و فيلسوفى شهير از دانشمندان جهان تشيّع در سده ى گذشته ى قمرى است. وى، افزون بر مراتب علمى فوق، تبحّر و توانايى آشكارى نيز درگستره ى ادبى نظم و نثر فارسى و عربى داشته و آثار اوـ كه شمار آنها نزديك به 40 كتاب ورساله است ـ گواه اين سخن است. ديوان عربى او به نام «الأنوارُ القُدسيّة» انتشار يافته است.ديوان حاضرـ كه دربردارنده ى سروده هاى فارسى آن حكيم فرهيخته است ـ از 3بخش مدايح، مراثى و پيوستار تشكيل يافته است. شمار مدايح مذهبى اين اثر 30 قطعه وشمار مراثى آن 60 قطعه است كه مجموعا در 3790 بيت سروده شده است. قالبهاى شعرى به كار رفته در اين دو بخش عبارت است از: قصيده، غزل، ترجيع بند، تركيب بند ومستزاد كه همگى با استادى و استوارىِ چشمگيرى سروده شده است. در بخش پيوستارنيز 142 غزل درج گرديده است و شمارى از آنها را مى توان با بهترين غزلهاى ناب ادب پارسى سنجيد.